Hans Kiekendief of Kikkerdiek, zoiets. Aardige jongen. Beetje simpel maar altijd vriendelijk. Heeft nog een tijd bij de kruidenier aan de Nachtschade Steeg gewerkt als vakkenvuller. Daar ken ik ‘m van. Nooit te beroerd om zijn handen uit de mouwen te steken. Ik had wel eens het idee dat zijn baas daar wat al te gretig gebruik van maakte. Maar dat zijn mijn zaken niet.
Hij is later in de haven gaan werken. Gewoon sjouwen met dingen. Lading op de kade brengen. Schepen en pakhuizen, je weet wel. Hij was altijd al stevig maar in de haven werd hij echt een bonk. Maar hij bleef de vriendelijkheid zelve, hoor. Ik heb wel eens gehoord dat een of ander duister figuur hem inhuurde om klanten te intimideren. Hij hoefde alleen maar mee te gaan en kracht uit te stralen. Maar er ging geen enkele dreiging van hem uit. Hij stond daar gewoon vriendelijk te glimlachen.
Maar als je lang genoeg wacht stroomt een beek de berg op. Het kwam vast doordat hij veel van die vreemde gasten tegenkwam in de haven. Matrozen en zo meer. Ook van overzee en verre vreemde landen. Het gerucht ging dat Hans het ruime sop had gekozen en terug was gekomen als piraat. Zeerover! Kun je het je voorstellen?
Ik kwam hem toen nog een keer tegen en, verdomd als het niet waar is, hij liep vrolijk door de stad met een papegaai op zijn schouder. Een bonk van een kerel met zo’n vogel op z’n schouder, dat zie je niet elke dag. Maar verder gewoon dezelfde vriendelijke goedlachse knul die hij altijd was. Ik heb bij die gelegenheid wel wat woorden met hem gewisseld. Maar ik durfde hem niet te bevragen over de geruchten. Of hij echt piraat was geworden.
Hij zit nu in de petoet onder het politie buro. Ze zeggen dat hij in de haven iemand heeft neergestoken. Helemaal dood. Maar ik geloof er niets van, zo’n vriendelijke jongen. Hij zou nog geen vlieg kwaad doen. Okee, hij had die papegaai maar dan ben je nog niet meteen een piraat of een messentrekker, toch?
Paddendiek, dat was het. Zo heet hij. Hans Paddendiek. Vriendelijke vent, wel een beetje simpel.
