Lady MacBeth

 

Mijn favoriete bankje, aflevering 2

Het is een oase van rust in de drukke stad. Als je je ogen dicht doet waan je je alleen op de wereld. Het water van de fontein klatert als een beekje. Het verre gebulder van een opstijgend ruimteschip is als een onweer dat naderbij komt van over de bergen. En je neus fantaseert er de geur van gras en paardenbloemen bij. En voel je hoe een zachte zomerbries je gezicht streelt?

We komen hier graag en vaak. Als ik bij mijn mens op schoot lig en ze met haar lange vingers mijn vacht aait komen we helemaal tot rust. Dan vergeten we dat we honger hebben. En dat we onze vrienden missen. Hier op dit bankje vergeten we voor een moment onze heimwee. Dan zijn we even weer thuis.

Kicker Billy

Mijn favoriete bankje, aflevering 1

 

Gewoon even de boel de boel. De binnenkant van mijn hoofd bekijken, verder niks. Even tot mijn eigenste zelf komen, lekker hier op mijn favoriete plekkie. Uitzicht op mijn eigen poel, wat wil je nog meer? Comfortabel genoeg zolang het duurt.

Laat ze maar komen, die gedachten. Die piekeringen. Ze gaan vanzelf wel weer weg, toch? De hele dag dat gekwaak aan je hoofd. Gewoon even de boel de boel. Ademhaling, ook belangrijk. Laat maar komen.

Dat bankje is daar nog neergezet door parkbeheer, wist je dat? Lang geleden. Daar hebben al heel wat billen op gezeten. En echt niet alleen kikkerbillen, dat kan ik je wel vertellen. En dat voel je, die historie. Geweldig!

Laat maar los, laat maar gaan. Heh, lekker. Dat had ik even nodig. Wat een dag!

Een Reus Is Ook Maar Een Mens

 

De schedel van Stinker Jaap maakt een rondgang door onze contreien. Op dit moment is hij te bewonderen op de jaarmarkt van Nieuw Lepelaar. Uiteraard kon uw recensent deze uitgelezen kans om dit mirakel te aanschouwen niet aan zich voorbij laten gaan.

Vroeger waren reuzen reusachtig! De schedel van Stinker Jaap is bijna zeven en een halve meter hoog. We mogen ervan uitgaan dat Stinker minstens vijftig meter groot was. En dat is aanzienlijk meer dan de tien meter die onze eigentijdse bergreuzen halen.
We weten niet zeker wanneer Stinker leefde maar uit oude geschriften weten we wel dat al meer dan zeven eeuwen geleden zijn schedel bewaard werd in een burcht in de Mosterdbergen. De burcht is inmiddels verdwenen maar Stinker's schedel is er nog altijd.

Tijdens mijn bezoek aan de jaarmarkt heb ik een aangenaam gesprek mogen voeren met de beheerder van de tentoonstelling, de heer Feliks van der Nagt. Hij is een getalenteerd verteller en doorspekt zijn leerzame uiteenzettingen met vrolijke kwinkslagen. Hij vroeg mij een boodschap over te brengen aan mijn lezers, hetgeen ik bij deze doe.

Wanneer u de tentoonstelling bezoekt, doet u dat dan met eerbied voor de reus die Stinker Jaap ooit was. Bedenk dat hij ooit een wezen van vlees op been was, een creatuur met gevoelens, dromen en wensen. Met goede eigenschappen maar ook onhebbelijkheden. Een reus is immers ook maar een mens. De heer Van der Nagt vraagt u nadrukkelijk niet uw initialen in Stinker's schedel te kerven of de schedel te beklimmen. Voor het lozen van uw afval zijn andere plekken meer geschikt, hetgeen ook geldt voor het achterlaten van uw behoefte.

Voor een aangenaam leerzame excursie raad ik u van harte aan de reuzenschedel van Stinker Jaap te bezoeken in Nieuw Lepelaar. U kunt er terecht zolang de jaarmarkt duurt.

Uw recensent: Zalem Vederlicht.