 |
| Mijn favoriete bankje, aflevering 2 |
Het is een oase van rust in de drukke stad. Als je je ogen dicht doet waan je je alleen op de wereld. Het water van de fontein klatert als een beekje. Het verre gebulder van een opstijgend ruimteschip is als een onweer dat naderbij komt van over de bergen. En je neus fantaseert er de geur van gras en paardenbloemen bij. En voel je hoe een zachte zomerbries je gezicht streelt?
We komen hier graag en vaak. Als ik bij mijn mens op schoot lig en ze met haar lange vingers mijn vacht aait komen we helemaal tot rust. Dan vergeten we dat we honger hebben. En dat we onze vrienden missen. Hier op dit bankje vergeten we voor een moment onze heimwee. Dan zijn we even weer thuis.
